The Valley of Oblivion

[bobas]

Ja tak napisałem?
Nie no, nie ma co ściemniać - prawda to przynajmniej w tym zakresie, żem coś takiego istotnie napisał. Posłuchałem sobie jakiś czas temu nieopacznie Eternity, bo mnie ktoś (nie pamiętam - Witt?) zmylił, że niby inna niż wcześniejsze i najlepsza i w ogóle. W pracy słuchałem, co powodowało, że czasem nie koncentrowałem się na słuchaniu, tylko na pracy, ale co jakiś czas myślałem sobie "o, to nawet dobre". W ostatnich dniach posłuchałem jeszcze 2 razy w takich samych okolicznościach i bardzo dobrze się ta płyta sprawdza jako tło muzyczne.
Najlepszy numer: In the Swamp. Co ja mówię najlepszy! On jest naprawdę niezły! Po tych tegotygodniowych słuchaniach to mi nawet się tak wrył w mózg, żem go nucić sobie zaczął. Pomyślałem, że jak się do tego publicznie przyznam, to puści.
Co tam oprócz tego trzeba wyróżnić? Pierwsze 8 sekund Will Do. Mistrzostwo. Dalej się trochę dłuży.
Tak, jak pisałem, jest jeszcze sporo tych momentów, których pisał Lodge, ale to już nie wiem, gdzie, bo nie patrzyłem na tytuły podczas słuchania.

[otoKarbalcy]

Po kilku miesiącach wróciłem do tej płyty i nadal bardzo i nadal moim zdaniem jest najlepsza w dorobku. Ulubiona piosenka - 'Little Eternal Things', Best moment - koda w 'Trainy Days Again'/druga część 'July'

[Witt]

W nowym wydaniu mają być bonusy. Zmieniona też okładka:

[otoKarbalcy]

Jak by to powiedzieć... Klasyka. No, bo tak: jest przyroda, pastwisko może nawet, jest - uwagauwaga - the Larch, są pofałdowania...

[Crazy]

Co za żena, że dopiero dziś po raz pierwszy i drugi posłuchałem Eternity
Jako fan kompletnie się nie sprawdziłem i niestety nie może to już być oficjalne forum zespołu Soundrops. w dodatku na koncert do Poznania też nie przyjechałem.

No ale do meritum. Płyta mnie na maksa zaskoczyła i w każdym aspekcie pozytywnie. Większość płyt Soundrops mi się trochę miesza, przez co nie potrafię za bardzo ułożyć tego jakoś historycznie, by dobrze ująć ewolucję stylu... ale mam wrażenie, że mamy tu naprawdę coś nowego. Jak bym to nazwał? To chyba coś w kwestii aranżacji. Powiedziałbym, że brzmi to inaczej niż typowy Soundrops, który kolarzy mi się z brzmieniem pt. gitara klasyczna (mniej lub bardziej lejąca się), czasem mellotron, żeby się lało bardziej, czasem sprzęg z gitary elektrycznej, żeby mniej, gdzieniegdzie jakiś bęben, ogólnie bardzo pastoralnie. Tymczasem to Eternity to w ogóle mało pastoralne! Ja skądinąd bardzo lubię tę pastoralność, ale jeszcze bardziej lubię świeżość tego, co właśnie usłyszałem. Może bas to robi? Jest dużo bardzo wyrazistego basu, który pięknie współgra z gitarą, ale to też tylko czasami jest taka klasyczna gitara klasyczna, a zamiast niej - dużo eksperymentalnych dźwięków. Przy kolejnych odsłuchach spróbuję wskazać miejsca, o które mi chodzi.

Z pewnością to "coś" było już na wcześniejszych nagraniach, ale ja się tak właśnie znam. Choć np. piosenka z mojego ulubionego teledysku Laid Up With Jealousy też ma ten stylistyczny rys, o którym mówię (ale nie wiem, z jakiej to płyty). Słyszałem to tu i tam, ale na Eternity jest jakby więcej. Bardzo mi się podoba!


teraz kupa mięci plan rozwoju zawodowego:
1. obejrzeć wskazane teledyski, żeby utrwalić materiał
2. posłuchać warstwy li tylko dźwiękowej, by wskazać miejsca patrz wyżej
3. posłuchać remiksów i innych wersji rzewnych
4. napisać recenzję, która wsprze zespół